Kinesiotaping (taping medyczny) - forma terapii nie tylko dla sportowców.

Metoda terapeutyczna polegająca na oklejaniu wybranych fragmentów ciała plastrami o specjalnej strukturze. Została opracowana i spopularyzowana na początku lat osiemdziesiątych przez Japończyka dr. Kenzo Kase. Wykorzystuje się w niej specjalnie wytworzony plaster – Kinesio Tex Tape. Jest to plaster o elastyczności 130-140% (nie ogranicza ruchów), rozciągający się tylko na długość, o ciężarze oraz grubości zbliżonych do do parametrów skóry, niezawierający leków ani lateksu, odporny na działanie wody, umożliwiający przepływ powietrza dzięki falowemu utkaniu.

Kinesiotaping ma bezpośrednie oddziaływanie na skórę (głownie na tzw. zakończenia Ruffiniego, receptory bólu, czucia głębokiego), na układ limfatyczny, mięśnie oraz stawy. Bazuje on na kinezjologii i istniejącym w organizmie procesie samoleczenia, dlatego jego działanie jest długofalowe.

Dodatkowym atutem tej metody jest fakt, że technika ta nie ogranicza ruchów w stawach i nie stanowi żadnej przeszkody w prowadzeniu dotychczasowego stylu życia.

Technika ta przyczynia się do:

- redukcji bólu,

- rozluźnienia napiętych mięśni,

- poprawy funkcji grup mięśniowych nadmiernie rozciągniętych,

- zwiększenia zakresu ruchu,

- likwidacji obrzęków limfatycznych,

- usprawniania krążenia krwi i chłonki,

- zmniejszenie zastojów tkankowych,

- zmniejszenie stanów zapalnych,

- otwarcie drenażu limfatycznego pod skórą,

- korekcji ustawienia stawów,

- normalizują napięcie mięśniowe i powięziowe.

Dzięki wszechstronnemu działaniu kinesiotaping ma znaczenie w leczeniu dolegliwości bólowych kręgosłupa, zarówno w odcinku szyjnym jak i lędźwiowo-krzyżowym, wprowadzając jednocześnie element korygujący postawę. Bardzo dobre efekty osiągane są również poprzez aplikację przy bólach szyi w celu rozluźnienia napiętych mięśni czworobocznych.

Plastry Kinesio Tex™ używane są obecnie w rehabilitacji neurologicznej, ortopedii, traumatologii, reumatologii oraz ginekologii (w czasie ciąży). Przedstawione techniki polecane są również w rehabilitacji pediatrycznej, gdzie mają szerokie zastosowanie, jednocześnie są one dobrze tolerowane przez dzieci stanowiąc ciekawy, kolorowy element terapii.

Kinesiotaping u kobiet w ciąży.

Ciąża jest wyjątkowym okresem dla kobiety i jej organizmu. Obok typowych, łatwo dostrzegalnych objawów jak nudności, żylaki, rozstępy skórne czy bóle głowy, pojawiają się zmiany biomechaniczne, które przyczyniają się do zaburzeń statyki i dynamiki organizmu. Jest to wynik głównie powiększającego się brzucha matki oraz rozluźnienia aparatu torebkowo – więzadłowego. W konsekwencji bardzo często występują bóle odcinka lędźwiowo – krzyżowego kręgosłupa, które nasilają się głównie w trzecim trymestrze ciąży, bóle stawów krzyżowo – biodrowych, nie rzadko również bioder oraz kolan. Równie częstą dolegliwością, są powstające obrzęki limfatyczne nóg oraz żylaki. Obrzęki są wynikiem zwężenia dróg odprowadzających limfę z rejonu miednicy, natomiast żylaki powstają na skutek zmniejszenia elastyczności żył pod wpływem hormonów, oraz utrudnionego odpływu krwi z żył miednicy. Dolegliwości te, dodatkowo nasilają się w momencie, gdy kobieta nadmiernie przybiera na wadze lub całkowicie rezygnuje z aktywności ruchowej, są również następstwem nabytych i nie leczonych przed ciążą dysfunkcji kręgosłupa. Najczęstszą poradą, którą słyszy kobieta ciężarna uskarżająca się na przedstawione dolegliwości, szczególnie w tych ostatnich miesiącach ciąży, jest po prostu „nic nie możemy zrobić”. To poniekąd zrozumiałe, wdrożenie leczenia bowiem, jest niemożliwe ze względu na brak bezpiecznego leku, również kinezyterapia, czyli leczenie ruchem w tej sytuacji jest znacznie ograniczona, i często nie przynosi oczekiwanych efektów, bywa też postrzegana przez matki jako ewentualne zagrożenie dla ciąży. Możliwości jakie niesie za sobą kinesiotaping właśnie w tej sytuacji wydają się być najbardziej korzystne, a przede wszystkim bezpieczne dla przyszłej mamy.

Działanie kinesiotapingu u kobiet w ciąży zostało potwierdzone badaniami autorstwa T. Senderek, S. Breitenbach, I. Hałas: „Kinesiotaping – nowe możliwości fizjoterapii kobiet w czasie ciąży”, przedstawiają one skuteczność tej metody w terapii obrzęków kończyn dolnych i bólów kręgosłupa lędźwiowo – krzyżowego. Stosowanie kinesiotapingu nie jest więc pokątną i ryzykowną metodą, niemniej, aby wykluczyć wszelkie obawy warto zapoznać się z powyższymi badaniami, które zostały opracowane przez specjalistów w tej dziedzinie.

Kinesiotaping stosowany jest przede wszystkim jako forma wspomagająca pracę mięśni brzucha, poprzez odpowiednią aplikację taśmy można zwiększyć lub zmniejszyć napięcie mięśnia prostego brzucha i mięśni skośnych zewnętrznych, czyli wspomóc funkcję mięśni posturalnych, które odpowiadają za prawidłową postawę. Utrzymanie prawidłowej postawy natomiast, jest profilaktyką bólu kręgosłupa lędźwiowego. Wybór techniki zależy zarówno od celu jaki chcemy osiągnąć jak również od odczuć pacjentki. Dodatkowym atutem tej aplikacji jest oddziaływanie na skórę, co może przeciwdziałać jej rozciąganiu i powstawaniu rozstępów.
Jednocześnie z tapingiem mięśni brzucha, stosuje się technikę wspomagającą oraz stabilizującą więzadła w okolicy lędźwiowo – krzyżowej, ta optymalna forma aplikacji przeciwdziała bólom kręgosłupa, gdyż symetrycznie wyrównuje napięcie mięśni odpowiadających za prawidłową postawę. Gdyby pacjentka nie zdecydowała się jednak na oklejenie okolicy brzucha, technika zastosowana tylko na kręgosłup powinna również przynieść korzystne efekty. Kinesiotaping aplikowany jest również na okolicę stawów krzyżowo – biodrowych, co poprawia przepływ limfy, a poprzez stabilizację minimalizuje bolesne ruchy.

W celu przeciwdziałania lub zmniejszenia obrzęków limfatycznych, plaster powinien zostać nałożony spiralnie wokół kończyny dolnej, obejmując udo, następnie łydkę, aż do stawu skokowego.
Kinesiotaping ma znaczące zastosowanie również po porodzie, aplikacja na powłoki brzuszne przyspiesza regenerację i poprawia krążenie w tym obszarze, natomiast plaster odpowiednio naklejony na piersi ułatwia produkcję mleka, ma również walor kosmetyczny [1,2,3].

Poprzez szerokie zastosowanie metoda kinesiotapingu, jest niezastąpiona w pracy z kobietami w ciąży. Takie możliwości wynikają nie tylko ze skuteczność, ale przede wszystkim na możliwość korzystania z niej w każdym trymestrze bez ryzyka powikłań dla mamy i dziecka.